We weten allemaal dat blauw licht in beeldschermen niet helpend is voor de slaap en als Slaapoefentherapeut wilde ik zelf proef op de som nemen en wat bleek? Het levert nog veel meer op!
Reflectietijd:
Is je weleens opgevallen dat we de hele dag allemaal indrukken te verwerken krijgen van ons eigen dagelijksleven, dat daar de TV indrukken bij optellen en dat die optelsom vervolgens in bed nog helemaal tot verwerking moet komen? Als ik geen TV-kijk hou ik tijd en ruimte over, om even stil te staan bij hoe ik me voel, wat ik beleefd heb en wat dat met mij heeft gedaan. Dat kan ook met huisgenoten gedeeld worden en geeft ruimte om meer inzicht te krijgen in eigen handelen en gemaakte keuzes. En even echt contact met mensen waar je mee leeft. Hierover in de dagboek schrijven is dan ook ineens iets waar ruimte voor is en geeft een natuurlijke afbouw van de dag. Het resultaat: eenmaal in mijn bed is dat niet meer nodig waardoor ik geen rust hoeft te vinden om te slapen, want die is er al. Het echte contact met jezelf en de ander geeft meer gevoel van verbinding en dit is voor ons zenuwstelsel het signaal dat we veilig zijn, ook dat geeft rust die helpend is voor slaap.
Tijd en ruimte voor verbinding: Door het stilstaan bij wat er in je omgaat en het delen hiervan met anderen ontstaat er een gevoel van verbinding. Als ik televisie keek gingen met emoties en gedachtes over dat waar ik naar keek, nu gaan ze over mijn eigen leven, krijg ik daar zicht op, kan ik het delen en voel ik meer verbinding met mezelf en de anderen waar ik het mee deel. En verbondendheid geeft rust in ons zenuwstelsel en voedt het gevoel van veiligheid en dat is precies het signaal waar het lichaam op wacht om te kunnen slapen.
Vind ik het moeilijk? Vooral als ik moe ben en "dom voor me uit wil staren" of als er emotionele dingen spelen in mijn leven "waar ik even van weg wil" maar juist dan merk ik dat aanwezig zijn bij wat ik voel, echt letterlijk even uit het raam staren, en een lesje yinyoga of andere zachte lichaamsbeoefening of iets creatiefs doen maakt dat ik sneller weer in balans ben en zonder het nare gevoel mijn bed in kruip.
Mis je dan niet je ontspanningsmoment? Dat gevoel dat je even niks hoeft na een werkdag? wat ik gemerkt heb is dat de TV ook alle creativiteit over een avondinvulling wegneemt en dat er veel manier zijn om te ontspannen en dat ik veel meer weer ga lezen, dat ik een borduursteek die ik op de lagere school nog had geleerd weer heb probeerd en met veel voldoening een hoesje voor mijn losse toetsenbordje heb gemaakt. Ook muziek ga ik weer veel meer waarderen of juist af en toe helemaal de stilte. Het is ook fijn om in de avond buiten te lopen, een yogasessie te doen met een omgekeerde tablet en dan alleen met kaarsjes aan al luisterend de oefeningen te doen.
Hoe is je avond en wat voor effect heeft het? De avond wordt bewuster en creatiever ingezet, is een deel van de dag waar ik nog steeds naar uitkijk maar nu vanwege de rust en ruimte voor mezelf. En behoefte aan snacks is er ook niet want ik doe nu dingen waarbij iets eten niet handigt. Mijn hoofd krijgt ruimte om te verwerken en mijn lichaam om te vertragen en mijn hart om te verbinden. Waarvan ik eerst dacht dat het een grote bron van ontspanning en vermaak zou wegnemen, geeft het juist meer leven terug.
Ga ik na die 90 dagen weer TV kijken? Ik zal vast nog wel dingen weer kijken maar ik hoop dat ik hierdoor bewuster kan blijven wat het me kost en daardoor minder vaak en minder lang de TV mijn avond laat bepalen. Als Slaapoefentherapeut kan ik het aanbevelen eens bewust te kijken naar hoeveel waar de TV echt geeft aan je leven en ook wat het je kost. Ik ben blij dat ik weer heel duidelijk heb ervaren dat het een keuze waarvan het, net als bij voeding, belangrijk is om die bewust te maken. Dat het je mag inspireren het ook eens te proberen!
